„MSZ poparło tę inicjatywę i za pośrednictwem swych posłów w wymienionych krajach wystąpiło wobec rządów z sugestiami założenia konsulatów w Gdyni. Korespondencja na ten temat trwała dość długo, jednak w czerwcu 1939 r. uzyskano zgodę Peru, Ekwadoru i Boliwii na utworzenie w Gdyni konsulatów honorowych.
Konsulowie w poszczególnych miastach stanowili mniej lub bardziej zwartą społeczność. W niektórych ośrodkach, na przykład we Lwowie, wyłonili oni ze swego grona dziekana.
Stosunki miejscowych władz z konsulami regulowała specjalna instrukcja MSZ (z lipca 1935 r.). Mówiła ona m.in., iż nowo mianowani wojewodowie winni składać bilety wizytowe wszystkim etatowym konsulom państw obcych, o ile ci po otrzymaniu exequatur takie wizyty złożyli. Również konsulowie honorowi, obywatele polscy, winni byh złożyć pierwsi wizytę wojewodom, którzy rewizytują ich przez oddanie biletów wizytowych. Utrzymywanie dalszych stosunków z konsulami honorowymi pozostawiano natomiast uznaniu wojewodów. Instrukcja mówiła także, iż wszyscy konsulowie winni być zapraszani na przyjęcia z okazji świąt państwowych oraz nakazywała wojewodom trzymanie się ściśle zasady wzajemności w stosunkach z korpusem konsularnym.“(4)